Top
  >  City

Το Μαρακές είτε θα το λατρέψεις είτε θα το μισήσεις. Για μια πόλη της Ανατολής στην Αφρικανική Ήπειρο, χρειάζεται να προσαρμόσεις τις προσδοκίες σου κατάλληλα και να έχεις προετοιμαστεί πως δεν μοιάζει καθόλου με την οικεία για μας Ευρώπη.

Το ταξίδι στο πολυπολιτισμικό Μόναχο, στη σκιά των Βαυαρικών Άλπεων στα τέλη Ιανουαρίου, προγραμματίστηκε τόσο τελευταία στιγμή που μας στοίχισε μια διαμονή στο χειρότερο και πιο βρωμερό (αλλά διόλου ευκαταφρόνητου) Airbnb όλων των εποχών.

Μια αποτυχημένη απόπειρα πέρσι, να επισκεφτώ τη Βιέννη την περίοδο των Χριστουγέννων με πείσμωσε ακόμη πιο πολύ, φέτος, να πραγματοποιήσω αυτό το ταξίδι στο παραμυθένιο Χριστουγεννιάτικο κόσμο της, ακόμη κι αν έπρεπε να μεταμφιεστώ σε ξωτικό του Άη Βασίλη.

Το ταξίδι μου στην Πολωνία περιλάμβανε 2 προορισμούς. Η πρώτη στάση ήταν στη Βαρσοβία και η δεύτερη στην Κρακοβία, στην οποία φτάσαμε έπειτα από μια διαδρομή με τρένο, με χιονισμένα τοπία, διάρκειας δυόμιση περίπου ωρών.

Mπορεί μια μητέρα να ξεχωρίσει τα παιδιά της; Κάπως έτσι ένιωσα την πρώτη φορά που κλήθηκα να απαντήσω στο ερώτημα “Παρίσι ή Ρώμη;”, δύο, αναμφισβήτητα, πολύ ρομαντικές πρωτεύουσες για τις οποίες έχουν γραφτεί τραγούδια, ταινίες και ιστορίες ολόκληρες.

Πιθανότατα να έχεις ακούσει τη συγκεκριμένη φράση στην ταινία "Sabrina", να την έχει δει τυπωμένη σε μπλουζάκια, γραμμένη σε τοίχους και παγκάκια. Αλλά όσο cliché κι αν ακούγεται, ποτέ άλλοτε, έξι λέξεις δεν ήταν τόσο μα τόσο αληθινές.

Όταν έχεις ζήσει στο εξωτερικό, νιώθεις για πάντα μισός. Ένα κομμάτι σου είναι στη χώρα που γεννήθηκες και μεγάλωσες κι ένα άλλο στη χώρα που "σε μεγάλωσε", στη χώρα που αναγκαστικά ενηλικιώθηκες.