Top
  >  Ελλάδα   >  Αθήνα

Πικνίκ. Μια γαλλική λέξη που ενσωματώνει τόσες και τόσες ελληνικές, παιδικές αναμνήσεις. Τότε που όλα ήταν πιο απλά. Αρκούσε ένα καλάθι με ό,τι είχε φτιάξει η μαμά στην κουζίνα της και η ανυπομονησία μας να τρέξουμε στη φύση.

Μια φορά κι ένα καιρό, ήταν ένα μονοπάτι μαγικό με πολύχρωμα λαμπατέρ να το φωτίζουν από ψηλά και στο τέλος του ξεπρόβαλε το σπίτι ενός ζωηρού ξωτικού, του Little KooK, που ξύπναγε στους ενήλικες επισκέπτες του το παιδί που είχαν

Οι βόλτες μου στο κέντρο της Αθήνας, όταν το φως δεν έχει χαθεί ακόμη, καταλήγουν σχεδόν πάντα στα Αναφιώτικα, αυτή τη λιλιπούτεια νησιώτικη γειτονιά, σκαρφαλωμένη στο βράχο της Ακρόπολης.

Όταν άρχισα να περνάω τις περισσότερες μέρες του χρόνου μου και πάλι στην Ελληνική πρωτεύουσα, δεν την είδα ποτέ ως την Αθήνα που άφησα, αλλά σαν μια νέα πόλη που με προ(σ)καλεί να τη γνωρίσω από την αρχή.

Το Lotte μύρισε Παρίσι από μακριά, με την ξύλινη βεραμάν πρόσοψη και τα παράθυρα με τα country κουρτινάκια· ένα γωνιακό café-bistrot χωμένο σε ένα μικρό δρόμο, που πρέπει να ξέρεις για να πας. Μπαίνοντας με πλημμύρισε μια αύρα άλλης εποχής,