Μια αποτυχημένη απόπειρα πέρσι, να επισκεφτώ τη Βιέννη την περίοδο των Χριστουγέννων με πείσμωσε ακόμη πιο πολύ, φέτος, να πραγματοποιήσω αυτό το ταξίδι στο παραμυθένιο Χριστουγεννιάτικο κόσμο της, ακόμη κι αν έπρεπε να μεταμφιεστώ σε ξωτικό του Άη Βασίλη.
Τη Ρώμη την ερωτεύτηκα από την πρώτη στιγμή που την αντίκρισα, πριν 9 χρόνια περίπου. Θυμάμαι ακόμη την αίσθηση, όταν ξαφνικά, βρέθηκα στο παρελθόν, στην αρχαία Ρώμη, σ΄ένα ταξίδι στο χρόνο.
Το ταξίδι μου στην Πολωνία περιλάμβανε 2 προορισμούς. Η πρώτη στάση ήταν στη Βαρσοβία και η δεύτερη στην Κρακοβία, στην οποία φτάσαμε έπειτα από μια διαδρομή με τρένο, με χιονισμένα τοπία, διάρκειας δυόμιση περίπου ωρών.
Mπορεί μια μητέρα να ξεχωρίσει τα παιδιά της; Κάπως έτσι ένιωσα την πρώτη φορά που κλήθηκα να απαντήσω στο ερώτημα “Παρίσι ή Ρώμη;”, δύο, αναμφισβήτητα, πολύ ρομαντικές πρωτεύουσες για τις οποίες έχουν γραφτεί τραγούδια, ταινίες και ιστορίες ολόκληρες.
Πιθανότατα να έχεις ακούσει τη συγκεκριμένη φράση στην ταινία "Sabrina", να την έχει δει τυπωμένη σε μπλουζάκια, γραμμένη σε τοίχους και παγκάκια. Αλλά όσο cliché κι αν ακούγεται, ποτέ άλλοτε, έξι λέξεις δεν ήταν τόσο μα τόσο αληθινές.
Αυτή η επιστροφή στο Παρίσι είχε κάποιες αντικειμενικές δυσκολίες. Ίσως οι περιστάσεις, η ίδια η ζωή κάποιες φορές να φέρνει τα πάνω κάτω για να μας αναγκάσει ν' αλλάξουμε κάτι.
Όταν έχεις ζήσει στο εξωτερικό, νιώθεις για πάντα μισός. Ένα κομμάτι σου είναι στη χώρα που γεννήθηκες και μεγάλωσες κι ένα άλλο στη χώρα που "σε μεγάλωσε", στη χώρα που αναγκαστικά ενηλικιώθηκες.
Δύο χρόνια πριν, λίγες μέρες πριν τα γενέθλιά μου, έκλεισα τα μάτια και προσπάθησα να φέρω στο μυαλό μου μια εικόνα, ένα μέρος που θα μ’ έκανε αυτόματα να χαμογελάσω.
Μια φορά κι ένα καιρό, ήταν ένα μονοπάτι μαγικό με πολύχρωμα λαμπατέρ και στο τέλος του ξεπρόβαλε το σπίτι ενός ζωηρού ξωτικού, του Little KooK, που ξύπναγε στους ενήλικες το παιδί που είχαν πολύ βαθιά κοιμίσει μέσα τους.
Το πρώτο μου rendez-vous με το Παρίσι δόθηκε καταχείμωνο αλλά άνθισε σαν λουλούδι την άνοιξη, αφού εξελίχθηκε σε μια μόνιμη ερωτική σχέση, αφήνοντας ανεξίτηλο σημάδι στο μυαλό μου, στο σώμα μου και την καρδιά μου.