Όταν θέλω να νιώσω πως είμαι διακοπές αλλά δεν έχω τον απαραίτητο χρόνο να απομακρυνθώ από την πρωτεύουσα, σαλπάρω για Πόρο, αυτό το μικρό διαμάντι του Αργοσαρωνικού που μοιάζει σαν κομμάτι παζλ που λείπει από την Πελοπόννησο.
Ήθελα πολλά χρόνια να επισκεφτώ τα Μάταλα, να μπω μέσα στις σπηλιές των Χίπις, που στο μυαλό μου είχαν πάρει μυθικές διαστάσεις, να φανταστώ πώς ζούσαν, πώς περνούσαν τις μέρες και τις νύχτες τους κάτω από τον έναστρο Κρητικό ουρανό.
Μπορεί να μοιάζουν εξωτικές, παραλίες που θα βρίσκαμε στην άλλη άκρη του κόσμου, αλλά είναι στα πόδια μας, στη μοναδική Κρήτη με εικόνες που δημιουργούν από μόνες τους συναισθήματα που δεν ξεχνιούνται εύκολα!
Αυτή η τάση που οι γάμοι συνδυάζονται με διακοπές, έχει βρει σύμφωνη την ταξιδιάρα ψυχή μου, κι έτσι εκείνο το πρώτο τριήμερο των φετινών διακοπών μου, σουλατσάρισα σε κάθε όμορφη γωνιά αυτού του Κυκλαδίτικου παραδείσου!
Περπατάω στα σοκάκια της παλιάς πόλης των Χανίων και νιώθω πως βρίσκομαι σε μια χρονοκάψουλα που την έχουν αγγίξει Έλληνες, Ενετοί, Τούρκοι, Εβραίοι και Αιγύπτιοι.
Όταν αντίκρισα από το καραβάκι ένα μικρό κολπίσκο μόλις δύο μίλια δυτικά των Σφακίων, στη νότια Κρήτη, με την χαρακτηριστική άσπρη μπλε ομορφιά, νόμιζα πως ονειρευόμουν!
Υπάρχει μια λίμνη στη Κρήτη, με τη γοητεία μιας απόκοσμης ομορφιάς. Τα νερά της αλλάζουν χρώματα μαγικά, η αύρα της είναι δυνατή σαν να σε διαπερνούν ηλεκτρομαγνητικά κύματα και μια μελωδία μοιάζει να βγαίνει από το νερό.
Η αλήθεια είναι πως είχα ακούσει πολλά για τον Μπάλο, γι'αυτή την παραλία-διαμάντι της Κρήτης αλλά ποτέ δεν θα μπορούσα να φανταστώ τα συναισθήματά μου, όταν βρέθηκα εκεί, να την κοιτάζω από ψηλά, ακίνητη και σχεδόν με κομμένη την ανάσα!
Την πρώτη μου φορά στα Κουφονήσια (καθώς και τις 3 ακριβώς επόμενες που ακολούθησαν) το μόνο που μετρούσε για μένα είναι να είμαι όλη μέρα στη θάλασσα, να φτιάχνω παλάτια στην άμμο και να κάνω βουτιές από τα βράχια.